قطع عضو یک حادثه بزرگ و تلخ در زندگی هر فردی است که نیاز به همراهی و همیاری تعداد زیادی از افراد از قبیل تیم جراحی، پرستاری، توانبخشی و بالاخره خانواده فرد دارد تا وی بتواند با شرایط جدید زندگی خود بدون پا، تطابق حاصل کند و یک زندگی مستقل داشته باشد. از طرفی مراقبت از افراد قطع عضو بستگی زیادی به سلامت عمومی و قدرت بدنی بیمار دارد. افرادی که پای مصنوعی دارند باید به کرات سازنده عضو مصنوعی خود را ملاقات کنند تا بالاخره یک پای مصنوعی کاملاً مناسب برای آنها تهیه شود.
توانبخشی و شغل درمانی (طریقه تطابق فرد قطع عضو در محیط کارش)و آموزش راه رفتن صحیح برای فردی که قطع پا شده است مورد نیاز است تا بتواند به طور مستقل زندگی خود را اداره کند.
آموزش های روانشناختی برای تطابق روحی و هیجانی فرد قطع عضو، ممکن است لازم باشد. افراد قطع عضوی که به دلایلی نمی توانند از عضو مصنوعی استفاده کنند نیاز به یاری بیشتری برای تحرک و جابجایی خود دارند.
از طرف دیگر باید توجه داشت که قطع عضو ریسک بیماری های دیگر را زیاد میکند. بدلیل کاهش تحرک و فعالیت فیزیکی فرد یک سری بیماریهای دیگر بطور ثانویه برای فرد عارض میشود از قبیل چاقی، دیابت، سنگ کلیه، بیماریهای عضلانی اسکلتی مثل کمردرد و زانو درد.
https://atcharity.ir/media/File/2025/12/420251253633fyJG60w6.pdf
